Vlaming wil geen folders meer in brievenbus

Standaard

postbuzz

De Vlaamse stadsbewoner is de stapels commercieel drukwerk in zijn brievenbus stilaan beu. In steden als Antwerpen, Gent en Hasselt kleeft gemiddeld vier op de tien inwoners een sticker op de brievenbus om aan te duiden dat ze geen ongevraagde reclame of informatie willen ontvangen. Dat is dubbel zoveel als tot nu toe werd aangenomen. Toch is er veel belangstelling voor lokaal nieuws en aanbiedingen van handelszaken in de buurt. Dat blijkt uit onderzoek van Postbuzz, een website die informatie van buurtbewoners, lokale handelaren, verenigingen en overheden verenigt.

Postbuzz organiseerde een groots online én veldonderzoek om het gebruik van de zogenaamde Neen-sticker in kaart te brengen. Daarvoor stuurde de start-up een team de straat op om het aantal stickers te tellen op circa 9.000 brievenbussen in drie wijken in drie Vlaamse steden. In Hasselt zagen ze gemiddeld op 34% van de brievenbussen een Neen-sticker hangen. In Gent was dat gemiddeld 38% en in Antwerpen zelfs 50%. In Hasselt is ongevraagd drukwerk het minst welkom op het Leopoldplein, waar de sticker op 51,68% van de brievenbussen kleeft. Met circa 18% stickers is de Boomkensstraat in Hasselt Runkst het tolerantst tegenover folders.

Tijd om een JA-sticker in te voeren?

Naast het veldonderzoek werd bij 1.569 Vlamingen een online bevraging uitgevoerd om een meer gedetailleerd inzicht te krijgen over hun houding tegenover reclamedrukwerk. Bijna acht op de tien deelnemers aan het onderzoek gaf aan dat het beperken van papierafval en ecologische overwegingen de belangrijkste motivatie vormden voor een kleven van een Neen-sticker.

Tot grote frustratie van vele Vlamingen wordt de Neen-sticker overigens niet altijd gerespecteerd. Circa 46% ontvangt alsnog maandelijks folders ondanks zo’n sticker op de bus, en 29% zelfs wekelijks.

In Amsterdam wordt binnenkort een omgekeerd systeem ingevoerd. Daar moet je vanaf 2017 je brievenbus voorzien van een ”Ja”-sticker om ongeadresseerde reclame te blijven ontvangen, te vergelijken met de opt-in-formule voor e-mail. Mocht dat ook in Vlaanderen van toepassing zijn, dan wordt het duidelijk dat slechts 36% zijn brievenbus wil ’openen’ voor huis-aan-huispost door zo’n expliciete Ja-sticker te kleven. Circa 43% zou niets meer willen ontvangen, terwijl zo’n 22% daar nog eens over moest nadenken.

Digitale alternatieven in de lift

Infobladen en winkelfolders blijven desondanks wel populair, zij het voornamelijk bij een wat oudere bevolking. Bijna zes op de tien Vlamingen geeft aan dat ze die wekelijks lezen. Maar daarvoor doet men steeds vaker een beroep op digitale alternatieven. Ruim 60% van de Vlamingen geeft een voorkeur aan digitale folders, en zowat één op drie leest informatie- en promotiefolders zelfs uitsluitend digitaal.

http://www.postbuzz.com/about

Pamperbank voor sociaal kwetsbare Hasseltse gezinnen

Standaard

Wie nog ongebruikte pampers in overschot heeft, kan die doneren aan de Hasseltse pamperbank. Deze verse luiers kunnen dan worden verdeeld via de Sint-Vincentiusverenigingen onder sociaal kwetsbare Hasseltse gezinnen die niet beschikken over het nodige budget om ze aan te kopen. De ongebruikte pampers kunnen gebracht worden naar volgende verzamelpunten: het Jessaziekenhuis Campus Virga Jesse, de Ukkies, de Hummeltjes, Kind en Gezin, de Spelotheek en het Wisselke.

http://www.hasselt.be/pamperbank

Inschrijven voor ‘Mooiste kerstbuurt 2016’ kan tot 31 oktober 2016

Standaard

kerstbuurt 2014 4

Al ettelijke jaren organiseert PR8 in Hasselt de ‘Mooiste kerstbuurt’ om de sociale cohesie onder de Hasselaren te bevorderen. Ook dit jaar gebeurt dat en jouw straat kan ervoor inschrijven tot eind oktober 2016 op kerstversiering@hasselt.be. De winnaar van de juryprijs mag op 6 januari 2017 een straatfeest op kosten van het stadsbestuur organiseren.

http://www.hasselt.be

VIDEO: Jee Kast heeft hekel aan verjaren

Standaard

Hasselts woordkunstenaar Jee Kast geeft in een Youtubefilmpje aan, waarom hij tegen al dat gedoe rond verjaren is.

Ik heb een hekel aan verjaren. Ergens is dat een vlagje als op de maan. Een vlagje ooit neergeplant en nu heb je er een afspraak. Een afspraak met iedereen die er aandenkt en degene waar je het meest van hoopt dat ze iets je laten weten, zijn te druk bezig. Met wereldse dingen, zoals sokken ophangen en dat vraagt al hun energie. Of een lavement. Verjaren is een beetje als niet kunnen gaan zitten. Je moet blijven staan. (en dat zie je niet zitten).

Ik hou ook heel veel van verjaren. Maar niet vandaag. Ook niet om de aandacht, maar om de verrassing. Iedereen die je niet aan dat vlagje verwacht, verschijnt en laat toch even wat horen. Vrienden van welleer en familie – euh – van gisteren.

Dat opstapelen van levensdagen boeit ook niet zo geweldig. Het gaat om opbouwen van levensvragen en antwoorden kennen en even stilstaan (weer dat staan en niet kunnen gaan zitten).

En Feesten. Even een reden om aan de sleur te ontsnappen en feesten. Wacht, wil je koffie? Of een biertje?

Genieten. Ik heb mensen in mijn kringen die vast elke ochtend alle verjaardagen een postje geven, maar het is routine. En voor jou, wil ik onverwachts aan je vlagje staan.

Gelukkige verjaardag.
Ik hoop dat – wacht er komen andere mensen aan.
Verrassing aan je vlagje. Dat ook.
Vier goed. Feest ze.

Getekend: Jee Kast

Extra rodelichten op Hasseltse Groene Boulevard

Standaard

Om de veiligheid van overstekende voetgangers en fietsers te verhogen & om Lijnbussen vlotter te laten invoegen vanaf hun busbaan, staan er nu extra rodelichten ter hoogte van de hoek met de Bampslaan en aan de Spar op de Hasseltse Groene Boulevard. Ook aparte zebrapaden en fietspaden moeten voetgangers en fietsers gemakkelijker naar de overkant loodsen. Knoppen aan de verkeerslichten moeten hen toelaten door een druk het verkeer te doen stoppen om de oversteek te ondernemen. Ingewikkeld is wel dat er aan de zijde van ASAP een voorrangsteken aan de rodelichtpaal met drie lichten hangt en aan de kant aan de Spar hangt niets en staan er maar twee lichten. Heeft iemand hier een verklaring voor?

Grims verhalen 4: ‘De geschiedenis van de bijen’ van Maja Lunde

Standaard

grim-de-geschiedenis-van-de-bijen

De schrijfster Maja Lunde pakt het in haar boek ‘De geschiedenis van de bijen’ niet bepaald kleinschalig aan: er zijn drie verhaallijnen, in drie tijdsvakken, in drie werelddelen.

In het Engeland van 1852 wil de bioloog William een nieuwe kas ontwikkelen voor de bijenteelt, in 2007 wordt imker George geconfronteerd met bijensterfte en in het China van 2098 zijn er geen bijen meer en heeft Tao de ondankbare job om bomen handmatig te bestuiven.

De gemeenschappelijke factor van deze verhalen is duidelijk de bij. Van het begin van de ‘industrialisatie’ van het imkervak in 1852 naar het einde ervan in 2098, wanneer de bij volledig is uitgestorven, vertelt het boek hoe het met de diersoort is vergaan en geeft het een schat aan informatie over het leven van de bij en de ecologische ramp die het verdwijnen ervan met zich meebrengt.

Maar dat is zeker niet alles waar deze prachtige roman over gaat. De depressieve William in Engeland zou graag hebben dat zijn zoon zijn interesse in het verbeteren van bijenkasten met hem deelt, maar Edmund is niet geïnteresseerd. Dat zijn dochter er altijd voor hem is ziet hij volledig over het hoofd. In 2007 wil George graag dat zijn zoon Thomas zijn verlieslatende imkerbedrijf overneemt, maar Thomas wil liever verder studeren, hetgeen voor sterke conflicten zorgt in het gezin. En Tao in China tenslotte voedt samen met haar man in moeilijke omstandigheden een zoontje op, en wil er alles aan doen om hem een beter leven dan dat van haarzelf te geven.

Een actueel onderwerp, verpakt in en meeslepende roman, ‘De geschiedenis van de bijen’ is een aanrader!

‘De geschiedenis van de bijen’ is uitgegeven bij De Bezige Bij (!) en kost bij Grim 19,99 euro.